Sneeuwstorm

"Ik was één van de eerste pelgrims die in 2023 op de S:t Olavsleden vertrok. Mijn reis begon begin mei in Sundsvall en eindigde ruim een maand later in Trondheim. Zo vroeg in het seizoen beginnen betekende één ding met zekerheid: het weer zou onvoorspelbaar zijn. En dat was het ook — van warme, zonnige dagen tot sneeuwstormen in de bergen.

Voor mijn vertrek wist ik dat de omstandigheden lastig konden zijn, dus bereidde ik me zorgvuldig voor. Ik trainde thuis met een volledige rugzak bij ruw weer, om te leren hoe mijn lichaam en uitrusting zich zouden houden. Ik besloot om onderweg niet te kamperen — in plaats daarvan richtte ik me op slim en licht inpakken. Kleding in lagen was essentieel. Ook nam ik een gasbrander en een reddingsbivakzak mee, voor het geval dat.

De eerste week was bijna bedrieglijk mooi. De zon scheen, de lucht was fris en ik voelde bij elke stap de opwinding van een nieuw avontuur. Maar toen veranderde alles. De wind trok aan, de regen kwam en de temperaturen daalden snel. Ik controleerde elke ochtend de regenradar en plande mijn route om het ergste te ontwijken. De lokale mensen langs de route waren aardig en altijd bereid advies te geven over de omstandigheden verderop. Zelfs als het zwaar was, genoot ik van elke minuut. In totaal ontmoette ik maar twee of drie andere wandelaars, maar dat vond ik prima. De voornaamste reden dat ik de S:t Olavsleden wilde wandelen was om alleen te zijn — tijd te hebben in stilte en natuur, ver van alles.

Mijn favoriete deel was van Revsund naar Pilgrimstad. De natuur daar voelde ongerept — diepe bossen, stille meren en dat zachte noordelijke licht dat alles serene maakt. Ook vond ik het stuk tussen Hålland en Åre prachtig, een nieuwere route die zachtjes omhoog klimt door hetzelfde adembenemende landschap. Toen kwamen de bergen — en de sneeuw. Tussen Medstugan en Sul trok een sneeuwstorm op. De wereld om me heen verdween in het wit. De wind gierde, de sneeuw prikte in mijn gezicht en al snel waren de enige zichtbare voetstappen de mijne, vers gedrukt in de onaangeraakte sneeuw. Het was hard, maar het was ook één van de krachtigste momenten van de reis. Ik was helemaal alleen — klein tegenover het wilde, maar precies waar ik wilde zijn.

Als ik toekomstige pelgrims advies zou geven, dan is het dit: bereid je goed voor. Train je lichaam om meerdere dagen achter elkaar 25 kilometer per dag te lopen. Oefen thuis met je rugzak — op asfalt, in de schoenen die je op de route zult dragen. Kies je uitrusting verstandig en pak licht; je rugzak mag niet meer wegen dan 11 kilo, eten en drinken inbegrepen. Neem pauzes, drink voldoende water en wees lief voor jezelf onderweg.

En het allerbelangrijkste: als je van plan bent te kamperen, denk dat dan zorgvuldig door. Daar buiten ben je vaak alleen — écht alleen. Maar als je goed voorbereid bent, wordt de eenzaamheid iets moois. Want in die stilte, met sneeuw die overal om je heen valt en alleen je eigen voetstappen achter je, vind je iets zeldzaams: volledige rust."

Lars, Zwitserland